KANLI MÜZİKAL……. Film, berber Benjamin Barker’ın karısına sahip olmak isteyen bir yargıç tarafından sürgüne gönderilmesiyle başlıyor. Ama Barker intikam hırsıyla yanıp tutuşarak geri dönüyor ve karşımıza şeytan Sweeney Todd olarak çıkıyor.

Günümüz sinemasında etkileyici bir müzikal yaratmak zordur.. Hele ki büyük sükse yaratmış, tüm dünyada defalarca sahnelenmiş ve 8 dalda Tony ödülü (Amerika’da tiyatro sanatçılarına verilen bir ödül) kazanmış Sweeney Todd gibi bir müzikali sinemaya aktarmak çok daha zor. Peki, bu müzikali nasıl bir yönetmen yönetebilirdi? Tabii ki garip dünyalar yaratmada usta bir isim. Tim Burton da bu usta isimlerden biri ve Sweeney Todd’un altından kalkmayı başarabilmiş bir yönetmen.

Evet, filmi izlerken Burton’ın yarattığı o garip dünyanın içine giriyorsunuz. 19. yy İngiltere’sinin puslu ve çöküntü içindeki atmosferine çok çabuk kendinizi bırakabilirsiniz. Film, berber Benjamin Barker’ın karısına sahip olmak isteyen bir yargıç tarafından sürgüne gönderilmesiyle başlıyor. Ama Barker intikam hırsıyla yanıp tutuşarak geri dönüyor ve Fleet Sokağına Benjamin Barker olarak değil, karşımıza şeytan Sweeney Todd olarak çıkıyor. İlk başlarda ağır tempoda gider gibi gözüken film, özellikle Todd’un isyanıyla, insanlara karşı öfkesini kusmasıyla temposunu yükseltiyor ve ondan sonra kan gövdeyi götürmeye başlıyor. Johnny Depp’in de etrafa nefret dolu bakışlarla, buz gibi bir surat ifadesiyle oynadığı oyun göz kamaştırıcı derecede. Oscar törenlerinde çok masum bir şekilde yanında kız arkadaşıyla kırmızı halıda yürüyen bir adamın, bu hale nasıl geldiğine anlam vermek bir hayli zor olsa gerek. Hele yargıçı elinden kaçırmasıyla çılgına dönmesi ve elinde en yakın dostu olarak gördüğü jileti bol bol sallamaya başlaması bizi oturduğumuz yerde germeyi başardı. Fakat öfkeyle kalkan zararla oturur misali, bu öfke ve intikam hırsı filmin sonunda hepimizi üzen dakikalara bırakıyor yerini. Tabii Mrs. Lovett karakterini başarıyla oynayan Helena Bonham Carter’ın burda Todd’a attığı kazık yüzünden seyircinin ona baya bir öfke duyması da cabası. Adolfo Pirelli karakterini canlandıran Sacha Baron Cohen’i de Borat’tan sonra bu filmde görmek bizi gülümsetti.Filmde adına defalarca şarkılar söylenen ve sahip olduğu Johanna ismini büyük ihtimal hiç bu kadar güzel duyamayacağımız, Todd’un yargıç tarafından evlatlık alınan kızını oynayan Jayne Wisener’da güzelliğiyle dikkat çekiyor. Senaryoyu sadece John Logan oluşturmamış, film müzikal olduğundan dolayı ve senaryoda müzik-konu bütünlüğü olması gerektiğinden Logan’a, Kuş Kafesi ve Dick Tracy gibi filmlerin müziklerinin yaratıcısı Stephen Sondheim da dahil olmuş. Aynı zamanda filmin müziklerini de yapan Sondheim’ın senaryoya olan katkısı ne kadar onu bilemesek de, müzikal anlamda çok iyi bir iş çıkardığını söyleyebiliriz. Tabii Göklerin Hakimi, Gladyatör filmlerinin senaristi John Logan’ın burada da senaryoyu asıl hazırlayan kişi olduğunu tahmin etmeye çalışmak sanırım yanlış olmaz. Tim Burton yine her ne kadar bol Oscar’sız olsada bol övgüyle bir filmi ortaya koymayı başarıyor. Müzikal istiyorsanız, şarkılarıyla ve atmosferde yaratılan müzikleriyle Chicago’dan sonra beğeneceğiniz, izlenmeye değecek müzikal, gerilim istiyorsanız, kan akmaya başlayan sahnelerde hayli gerilecebileceğiniz bir yapım. İzlenmeye değecek, boşa vakit harcadığımızı düşünmeye yol açmıyacak, gotik unsurların bol bol yansıtıldığı, türlerin arasında gezinen ve kanı gözümüze kadar sokmayı başaran bir film yaptığı için Tim Burton şapka çıkarmak düşüyor bize de.

Bu Yazıyı Paylaşın