İnanış bu devirlerde, önce, sol ayakta ayakkabı olmamasının getireceği
uğursuzluk olarak başlar. Sonra sol ayakla güne başlamanın, evin dışına ilk
adınım sol ayakla atılmasının hatta yataktan sol taraftan kalkılmasının
uğursuzluğu şeklinde gelişir. Daha sonraları bu inanış bütün dini inanışların
içinde bir şekilde yer alır.

Sol ayakla atılan adımın kişinin sadece kendisine değil karşısındakine de
uğursuzluk ve ölüm getirebileceğine de inanılır. Bu nedenle savaşlarda düşmanı
korkutmak için hücuma sol adımla başlamak adet olur. Günümüzde de hala bütün
ordular yürüyüşlerine sol adımla başlarlar. Ancak bunun gerçek sebebi eski
Yunan’daki batıl inanış değil insanların çoğunun sağ ellerini kullanmalarıdır.

Savaşlarda kılıç ve kalkan kullanılan devirlerde askerler, kalkanlarını sol
ellerinde taşırlarken kılıçlarını sağ ellerinde sallayarak hücuma kalkıyorlardı.
Önce sol ayaklarını ileri atıp, kalkanlarını önlerine çekip, kendilerini
emniyete aldıktan sonra kılıçlarını kullanıyorlardı. Bu şekilde sol ayağın biraz
ilerde olduğu duruş askerlerin kılıç kullanırken en dengeli bir şekilde
durabildikleri pozisyondu.

Sonraları ateşli silahlarla yapılan savaşlarda, komut üzerine sol ayağı bir adım
öne atıp, sağ ayak üzerine çöküp, sol dirseği sol dize destek yaparak tüfeği
ateşlemek, askerlerde ileriye atılacak ilk adımın sol ayak olması alışkanlığını
sürdürdü.