İtalya’da Rönesans döneminin sanat tarihine hiç sönmeyecek bir yıldız niteliğiyle intikal eden ünlü siması Leonardo da Vinci, Piero Antonio da Vinci adındaki bir avukatın gayrı meşru oğlu olarak 1452 yılında doğmuştur. Doğduğu yer,ailesinin adını almış olduğu bir tepenin üzerindeki Vinci köyüydü.

Ünlü ressamların hayatını yazan ve bu konuda tanınmış bir kişi olan Versari, Leonarda da Vincimin ilk öğrenim yılları hakkında şu bilgiyi veriyor :

“Aritmetiği o kadar tez zamanda ve öylesine derin öğrendi ki,sorduğu problemler öğretmenlerini bile şaşırtıyordu. Bir yandan müzik öğrenirken,flavta çalarken, besteler yapmaktan, şarkı söylemekten de geri kalmıyordu.”

Fakat Leonardo’nun çocukluğundan beri en çok ilgilendiği şey resim ve heykeldi. Bu ilgiyi doğru bir yatağa kaydırmak isteyen babası, onu 1470 yılında Floransa’lı ressam Verocchio’nun yanına verdi. Tez zamanda Leonardo da Vinci büyük bir ressam olup çıktı. 1472 yılında, Floransa’lı ressamların listesinde “Lyonardo di Ser Piero da Vinci” adını bağımsız olarak görüyoruz.

Floransa’daki bir tablo hariç, Leonardo’nun bu ilk dönem resimlerinin hemen hepsi kaybolmuştur. Verocchio’nun ” Efendimizin Vaftizi” adını taşıyan ünlü eserindeki melek figürlerinden birini de Leonardo da Vinci’nin yaptığı söylenir. Hayatının bu döneminde, suluboya bir “Sonbahar” ve “Meduza” tablosu yaptığı da bilinmektedir.

Leonardo da Vinci,dünya sanat tarihine armağan ettiği “Mona Liza”,”Son Yemek”,”Kayaların Bakiresi” gibi ünlü tablolar ve diğer resimlerinin dışında bilginin tükenmez kaynaklarına da eğiliyor,türlü bilim dallarıyla büyük ölçüde ilgileniyordu. Gözün nasıl gördüğü,gözün fizyolojisi,ışık ve ses dalgaları konularında gerçekten olumlu çalışmalar yaptı. İnsan ve hayvan anatomilerini inceledi.

Milano’nun ünlü yöneticisi Ludovico Sforza’nın sarayında görevliyken,sarayın törenlerini, şölenleri, eğlence ve şenlikleri o düzenler,hicivler, şiirler, şarkılar yazardı.

1485 yılında Milano’da veba salgını çıkınca,yeni bir şehir kurmak fikrine kapıldı. Sağlık şartları daha geliştirilmiş bir şehrin planlarını çizdi. Ertesi yıl.Sforza’nın kalesi Castello�yu daha sağlamlaştırmak,estetik yönden daha değerlendirmek için yeni planlar hazırladı. Boş kalan zamanlarında ,Sforza’nın dev boyutlarda bir heykelini bitirmeğe çalışıyordu.

1502 yılında, Leonardo da Vinci’yi ünlü Cezare ( Sezar ) Borjiya’nın yanında,onun başmühendisi olarak görüyoruz. Birlikte yaptıkları gezilerde,son derece başarılı altı harita çizdi.

Leonardo da Vinci erdemleri sınırsız,fizik yapısı kusursuz, güçlü, sevecen, dostluğunda cömert, öğrencileriyle aynı zamanda içten arkadaşlığını esirgemeyen bir adamdı.

Bir ressam olarak, ışık ve gölgenin etkilerini kendinden önce gelenlerden daha iyi kavramıştı. Bu kavrayışının sonuçlarını, büyük bir ustalıkla eserlerine de yansıtmıştır.

Bir yazar olarak İtalyan dilini geliştirme yolunda büyük çabalar harcadı. Sanatta ölmez kurallar, sağlam ilkeler önerdi ve kabul ettirdi. O devirde petrol bilinseydi uçabilecek bir uçağın planını hazırladı. Fotoğrafın esası olan karanlık odayı keşfetti.

Bu Yazıyı Paylaşın