Menu

Şahmaran efsanesi

şahmaran

Şahmaran, anlatılan efsaneye göre Tarsus’ta yüzyıllar önce yaşayan yılan vücutlu ve kadın başlı bir kahramandır. Yaşadığı yerin bahçesinde insanları cezbeden her çeşit yiyecek ve değerli eşyalar varmış. Şahmaran, hiç kimsenin bilmediği bir yerde ve insanlardan uzakta yaşarmış. Bu durum, Camsab adlı bir kişi tarafından bulunana kadar sürmüş.

şahmaran efsanesi

Camsab, yoksul bir ailenin oğlu imiş ve bir gün ormanda gezerken bir kuyu dolusu bal bulmuş. Balı çıkarmak için kuyuya inen Camsab, arkadaşları tarafından kuyuda bırakılmış. Tek başına kuyuda kalan Camsab, tam ümidini kestiği sırada toprağın içinden iğne deliği büyüklüğünde bir ışığın sızdığını görmüş. Işığın sızdığı deliği büyüten Camsab, kendini bir anda muhteşem güzellikte bir bahçede bulmuş. Bahçedeki havuzun başında duran insan kafalı bir yılan ona “ Hoş geldin, çevrendeki yılanlardan korkma, sen bizim misafirimizsin” demiş.

şahmaran hikayesi

Uzun yıllar Şahmaran’ın misafiri olarak kalan Camsab, bir gün ailesini çok özlediğini ve aileme kavuştur diye yalvarmış. Şahmaran da bunun üzerine onu salacağını ancak yerini kimseye söylemeyeceği garantisini istemiş. Ayrıca, kesinlikle hamama girmemesini de özellikle belirtmiş. Çünkü hamama girerse onu gördüğü için vücudunun pullarla kaplanacağını anlatmış. Şahmaran’a her türlü sözü veren Camsab ailesine kavuşmuş ve uzunca bir süre kimseye bunu anlatmamış. Ta ki Camsab’ın yaşadığı diyarın hükümdarı olan Keyhüsrev hastalanıncaya kadar. Hasta olan hükümdarın veziri, hastalığın çaresinin Şahmaran’ın etini yemek olduğunu söylemiş ve herkesin hamama getirilmesini emretmiş. Hamama gitmemek için dirense de Camsab, hamama girdiğinde vücudu pullarla kaplanmış. Bunun anlamı Şahmaranla karşılaşmış olduğunun işaretiymiş. Camsab’a Şahmaran’ın yerini öğrenmek için işkenceler yapılmış ve artık dayanamayan Camsab Şahmaran’ın yerini söylemiş.

şahmaran heykeli

Şahmaran’ın yaşadığı yer olan kuyunun başına gidilmiş ve Şahmaran dışarı çıkarılarak yakalanmış. Bu sırada Camsab’ı gören Şahmaran ona “ işte nihayet kanıma girdin. İnsanlara güvenilmeyeceğini biliyordum fakat yine de aldandım işte… “ demiş. Şahmaran, ölüme görürüldüğü sırada Camsab’a “ beni çanakta kaynattıktan sonra, ilk suyumu sana içirecekler, sakın içme zehirlidir. İkinci suyumu iç gövdemi de hükümdara yedir” demiş. Şahmaran’ın dediğini yaparak ilk suyu vezire içirmiş, etini hükümdara, ikinci suyunu da kendisi içmiş. Vezir ölmüş, hükümdar sağlığına kavuşmuş, Camsab’ı da veziri yapmış. Yılanlar Şahmaran’ın hala yaşadığını sanmaktaymışlar. Onun öldürüldüğünü öğrendiklerinde Tarsus’u yılanların basacağına inanılır.




2 Comments
  1. şahmerannn Cevapla
  2. Anonim Cevapla

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.