Ağladığımı kimseye söyleme anne
Onlar beni güçlü biliyor
Onlar beni en zor günümde bile ayakta biliyor
Ben aslında gülerek geçirdiğim her günün akşamı evde ağlarken,
Onlar benim içimin sızladığını, yüreğimin yandığını bilmiyor…

Ağladığımı kimseye söyleme anne
Onlar beni kral biliyor
Onlar beni kızdımmı dünyayı yakacak insan biliyor…
Ben aslında onun gözlerine bakmaya bile kıyamazken
Onlar benim bir insan uğruna üzülebileceğimi tahmin bile etmiyor…

Ağladığımı kimseye söyleme anne
Onlar beni ağlamaz biliyor.
Onlar beni…üzüldümmü bulunduğum şehri bulutlar kaplar biliyor…
Ben aslında odama kapanıp sitem duygusuyla bir köşeye sinerken,
Onlar benim ufacıcık bir şeyde sarsılabiliceğimi akıllarının ucundan bile geçirmiyor…

Ağladığımı kimseye söyleme anne
Onlar bunu hiç bilmiyor…
Onlar için ben en sağlam köprülerden daha sıkı bağlıyımdır hayata…
Ben aslında ölümle yaşam arasındaki ince çizgide bir o yana bir bu yana giderken,
Onlar hala benim için hayatın büyük bir hayal kırıklığı olduğunu bilmiyor…

Bu Yazıyı Paylaşın