HTML clipboardHiperbarik Oksijen Tedavisi (HBOT) Nedir?
Hiperbarik Oksijen Tedavisi (HBOT) bir basınç odasında tümüyle basınç altına alınan hastaya aralıklı olarak % 100 oksijen solutmak suretiyle uygulanan medikal bir tedavi yöntemidir. HBOT 6000 den fazla çalışma ile desteklenmiş modern ve bilimsel bir tedavi yöntemidir.
Basınç odası nedir HBOT nasıl uygulanır?
Basınç odası çelikten yapılmış, içerisine hava verilerek basınçlanabilen, içeride bulunan kişilere % 100 oksijen soluma olanağı sağlayan kabinlerdir. HBOT uygulamalarında hastaların büyük çoğunluğu normalde içinde bulunduğumuz atmosferik basıncın 2-2,5 katı basınç altında oksijen solurlar. Basınç odasının yanlarında lumboz olarak adlandırılan dışarıdan içerinin, içeriden dışarının gözlenmesine yarayan pencerelermevcuttur. Basınç odası içinde hastaların rahat bir biçimde oturmaları için koltuklar bulunmaktadır. Sedye üstündeki hastalar yatar vaziyette de tedaviye alınabilirler. HBOT uzman doktor ve tıbbi personel gözetiminde yapılır
Tedavi esnasında hastalar neler hisseder?
Tedavinin “dalış” olarak adlandırılan ilk dakikalarında hastalar içerideki basınç artışını, tıpkı bir uçak yolculuğundaki iniş sırasında ya da yüksek dağlardan aşağıya inerken hissettikleri gibi, kulaklarında hisseder. Hastalara artan basınç esnasında kulaklarındaki basıncı nasıl eşitleyecekleri anlatılır. Bu genellile basitçe yutkunarak, ya da burnu kapatıp hava üfleyerek gerçekleştirilir. Bu işlem sadece dalış esnasında, tedavi basıncına gelene kadar yapılır. HBOT her yaştaki hastaya uygulanabilir. Hastalar basınç odasına kendilerine verilen özel pamuklu kıyafetlerle girerler..
Tedavi ne kadar sürer?
Bir HBOT seansı, olguya göre değişmekle birlikte, genellikle 1,5-2 saat sürer. Hastaların büyük bir bölümü günde bir seans tedavi görürler. Ancak bazı acil durumlarda günlük seans sayısı dörde kadar çıkabilmektedir. Toplam seans sayısı hastalığa gore değişmektedir.
Tedavinin yan etkisi var mıdır?
En sık görülen yan etki basınç değişikliğinin kulak ve sinüslerde yaptığı etkidir. Bu durum tehlikeli olmayıp, basınç eşitleme yöntemlerinin öğrenilmesiyle önlenebilir. Diğer yan etkiler oldukça nadir görülmekte olup, oksijen toksisitesi, klostrofobi (kapalı yerde kalma korkusu) ve geçici miyopi olarak sıralanabilir.
HBOT nasıl etki eder?
HBOT sırasında hastaların plazmasında maksimum düzeyde oksijen çözünür ve dokulara giden oksijen miktarı artar. Hiperbarik oksijen tedavisiyle;

Plazmada çözünen oksijen miktarı artar

Hipoksik dokuların oksijenasyonu sağlanır

Anaerobik bakterilerin üremesi durdurulur

Bazı antibiyotikler ile sinerjistik etki sağlanır

Vazokonstriksiyon sayesinde ödem azalır

Karbonmonoksit ve siyanid zehirlenmesinde sitotoksik etkiyi önler

Yara bölgesindeki lökosit aktivasyonu güçlenir

Yara bölgesinde yeni damar oluşumunu (angiogenesis) sağlar

Yara bölgesinde konnektif doku oluşumunu uyarır

HBOT hangi hastalıklarda kullanılır?
T.C. Sağlık Bakanlığı tarafından 1 Ağustos 2001 tarihinde yayınlanan hiperbarik oksijen tedavisi ile ilgili yönetmelikte aşağıdaki hastalıklar HBOT endikasyonu olarak bildirilmiştir.
Dekompresyon hastalığı (vurgun) Hava ve gaz embolisi Karbonmonoksit, siyanid zehirlenmesi, akut duman inhalasyonu, Gazlı gangren Yumuşak dokunun nekrotizan enfeksiyonları (derialtı, kas, fas, fasya) Crush yaralanmaları, kompartman sendromu ve diğer akut travmatik iskemiler. Yara iyileşmesinin geciktiği durumlar (diyabetik ve non-diyabetik) Kronik refrakter osteomiyelit Aşırı kan kaybı Radyasyon nekrozları Tutması şüpheli deri flepleri ve greftleri Termal yanıklar Beyin absesi Anoksik ensefalopati Ani işitme kaybı Retinal erter oklüzyonu Kafa kemikleri, sternum ve vertebralakarın akut osteomiyelitler

HBOT; Yukarıdaki endikasyonlardan başka, mukormükozis, perine fistüllü Crohn hastalığı, purpura fulminans, elektrik yanıkları, protez ve implant infeksiyonları, kaynama güçlüğü olan fraktürler, serebral palsi gibi bazı hastalıklarda da kullanılabilmektedir.

HBOT etki mekanizması ve endikasyonları nelerdir?
Hiperbarik oksijen tedavisi (HBOT) basınç odası içine alınan hastaya %100 oksijen solutulması esasına dayanan bir tedavidir. Yüksek basınçta solunarak dokulara taşınan oksijen doku hipoksisinin yol açtığı akut veya kronik bir çok patolojide tedavi edici özellik taşır. Tedavi sırasında çözünen oksijenin doku oksijenisazyonunu arttırması sayesinde çok yönlü etkiler sağlanır. Bunlar;
Antihipoksik etki: HBOT uygulaması sırasında başta kan olmak üzere, vücut sıvı ve dokularında yüksek oranda oksijenin çözünmesine bağlıdır. Dokuda oksijen eksikliğine yol açan akut travmatik iskemiler, doku hipoksisi ile seyreden infeksiyonlar, yara iyileşmesinin geciktiği durumlar, periferik damar hastalıkları, ani işitme kaybı, retinal arter oklüzyonunda HBOT doku hipoksisini önleyerek sağaltıcı etkiler sağlar.
Antiödem etki: Oksijenin vazokonstriktif etkisiyle total perfüzyon azalır. Ayrıca, hipoksi nedeniyle artan kapiller geçirgenlik HBOT sayesinde düzenlenir, ekstravasküler kompartmana sıvı geçişi önlenir, böylece ödem geriler. Crush yaralanması, kompartman sendromu, reperfüzyon hasarı, beyin ödemi, yanık gibi patolojilerde antiödem etki büyük önem kazanır.
Antitoksik etki: HBOT Clostridium cinsi bakterilerin ekzotoksin üretimini inhibe ederek gazlı gangrende yaşam kurtarıcı etki gösterir. Ayrıca başta karbonmonoksit zehirlenmesi olmak üzere siyanid, hidrojen sülfid ve karbontetraklörür zehirlen-melerinde (CO) veya yardımcı ana tedavi ajanı olarak kullanılır.
Antibakteriyel etki: HBOT mutlak ve fakültatif anaeroblar ile mikroaerofilik aeroblar üzerine bakterisid, diğer bazı mikroorganizmalara ise bakteriostatik etkilere sahiptir. HBOT ile sağlanan yüksek düzeydeki oksijen bakterisid etkinin en önemli nedenidir. HBOT dolaylı yoldan da antibakteriyel etki sağlar; Nötrofillerin oksidatif yol ile aerob bakterileri öldürme kapasitesini arttırır, monosit ve makrofajların fonksiyonları doku oksijeninin normalleşmesiyle optimal düzeye ulaşır. Ayrıca bazı antibiyotiklerle, örneğin aminoglikozidler fluorokinolonlar, vankomisin ve teikoplanin ile sinerjistik etki gösterir.
HBOT’nun antibakteriyel etkilerinden infekte kronik yaralarda, gazlı gangren, Fournier gangreni ve nekrotizan fassit gibi nekrotizan yumuşak doku infeksiyonlarında, kronik osteomiyelitte, anaerobik mantar infeksiyonlarında yararlanılır.
Yara iyileşmesi üzerine etkisi: HBOT’nun sellüler hipoksi nedeniyle bozulmuş olan yara iyileşmesi üzerine etkisi fibroblastik aktivite, kollagen üretimi ve neovaskülarizasyonun artışı, epitelizasyonun desteklenmesi, osteoblastik ve osteoklastik aktivitenin optimizasyonu ile osteogenezin artışı şeklinde özetlelenebilir. Kronik yaralarda doku hipoksisi, ödem ve infeksiyon ana patolojilerdir. HBOT’nun yara iyileşmesi üzerine etkilerinden diyabetik ayak, arteriyel veya venöz damar hastalıklarına bağlı ülserasyonlar, osteoradyonekroz, enterit, miyelit, hemorajik sistit gibi radyasyon hasarları, adriyamisin başta olmak üzere ekstravazasyonlar, kronik osteomiyelit, kaynamayan fraktürler ve aseptik nekrozlarda faydalanılır.
HBO iskemiyi giderir, iyileşmeyi hızlandırır, tedavi maliyetini düşürür!
HBOT dekompresyon hastağı ve gaz embolisinde ana tedavidir. Tedavi sırasındaki basınç artışı ile hastalığa neden olan gaz kabarcıklarının küçülmesi ve klinik düzelme sağlanır.

HBOT ENDİKASYONLAR İLE İLGİLİ YAYINLAR
Diyabetik Ayak ve HBOT ile ilgili yayınlara örnekler;

Kessler L, et al. Hyperbaric oxygenation accelerates the healing rate of nonischemic chronic diabetic foot ulcers: a prospective randomized study. Diabetes Care. 2003;26(8):2378-82

Abidia A, et al. The role of hyperbaric oxygen therapy in ischaemic diabetic lower extremity ulcers: a double-blind randomised-controlled trial. Eur J Vasc Endovasc Surg. 2003 Jun;25(6):513-8.

Faglia E, et al. Adjunctive systemic hyperbaric oxygen therapy in treatment of severe prevalently ischemic diabetic foot ulcer. A randomized study. Diabetes Care. 1996 Dec;19(12):1338-43.

Gazlı gangren ve progressif nekrotizan infeksiyonlar ve HBOT ile ilgili yayınlara örnekler;

Hollabaugh RS, et al. Fournier’s gangrene: therapeutic impact of hyperbaric oxygen. Plast Reconstr Surg 1998;101(1):94-100.

Green RJ, et al. Necrotizing fasciitis. Chest 1996;110(1)219-229.

Hirn M. Hyperbaric oxygen in the treatment of gas gangrene and perineal necrotizing fasciitis. Eur J Surg 1993;(570):1-36.

Knighton DR, et al. Oxygen as an antibiotic: a comparison of the effects of inspired oxygen concentration and antibiotic administration on in vivo bacterial clearance. Arch Surg 1986;121:191-195.

Kronik osteomiyelit ve HBOT ile ilgili yayınlara örnekler;

Wang J, et al. The role and effectiveness of adjunctive hyperbaric oxygen therapy in the management of musculoskeletal disorders. J Postgrad Med. 2002;48(3):226-31.

Calhoun JH, et al. Does hyperbaric oxygen have a place in the treatment of osteomyelitis? Orthop Clin North Am 1991;22(3): 467-71.

KARBON MONOKSİT ZEHİRLENMESİ ve HBOT

Bartlett, R: Carbon monoxide poisoning. Clinical management of poisoning and drug overdose. WB Saunders, Lester M Haddad, James F Winchester editors; 3rd edition; 1997

Thom, SR: Carbon monoxide-mediated brain lipid peroxidation in the rat. J. Appl. Physiol. 1990;68(3): 997-1003

Thom, SR: Antagonism of carbon monoxide-mediated brain lipid peroxidation by hyperbaric oxygen. Toxicol. Appl. Pharmacol. 1990; 105: 340-344

Thom, SR: Leukocytes in carbon monoxide-mediated brain oxidative injury. Toxicol. Appl. Pharmacol. 1993; 123: 243-247

Thom, SR: Functional inhibition of leukocyte B2 integrins by hyperbaric oxygen in carbon- monoxide-mediated brain injury in rats. Toxicol. Appl. Pharmacol. 1993; 123: 248-256

Myers RAM, Snyder SK, Emhoff TA: Subacute sequelae of carbon monoxide poisoning. Ann Emerg Med. December 1985; 14: 1163-1167

Norkool DM, Kirkpatrick JN: Treatment of acute carbon monoxide poisoning with hyperbaric oxygen: A review of 115 cases. Ann Emerg Med. December 1985; 14: 1168-1171

Van Hoesen KB, Camporesi EM, Moon RE, Hage ML, Piantadosi CA: Should hyperbaric oxygen be used to treat the pregnant patient for acute carbon monoxide poisoning? A case report and literature review. JAMA 1989; 261: 1039-1043

McNulty JA, Maher BA, Chu M, ET AL.: Relationship of short-term verbal memory to the need for hyperbaric oxygen treatment after carbon monoxide poisoning. Neuropsychiatry, Neuropsychology and Behavioral Neurology 1997;10: 174-179

Thom SR, Taber RL, Mendiguren II, Clark JM, Hardy KR, Fisher AB: Delayed neuropsychologic sequelae after carbon monoxide poisoning: prevention by treatment with hyperbaric oxygen. Annuals of Emergency Medicine. April 1995; 25:4: 474-480

Ducasse JL, Celsis P, Marc-Vergnes JP: Non-comatose patients with acute carbon monoxide poisoning: hyperbaric or normobaric oxygenation? Undersea Hyperbaric Med 1995; 22(1): 9-15

Jiang J, Tyssebotn I: Normobaric and hyperbaric oxygen treatment of acute carbon monoxide poisoning in rats. Undersea Hyperbaric Med 1997; 24(2): 107-116

DEKOMPRESYON HASTALIĞI ve HBOT

Rudge FW, Shafer, MR: The effect of delay on treatment outcome in altitude-induced decompression sickness. Aviat. Space Environ. Med. 1991;62:687-690.

Melamed Y, Shupak A, Bitterman H: Medical problems associated with underwater diving. The New England Journal of Medicine 1992;326(1):30-35.

Hallenbeck JM, Bove AA, Elliott DH: Mechanisms underlying spinal cord damage in decompression sickness. Neurology 1975;25:308-316

VanDerAue OE, Duffner GJ, Behnke AR: The treatment of decompression sickness: an analysis of one hundred and thirteen cases. The Journal of Industrial Hygiene and Toxicology 1947;29(6):359-366.

Millington T: “No tech” technical diving: the lobster divers of La Mosquitia. SPUMS Journal 1997;27(3):147-148.

Green JW, Tichenor J, Curley MD: Treatment of type I decompression sickness using the U.S. Navy treatment algorithm. Undersea Biomed Res 1989;16(6):465-470.

Rivera JC: Decompression sickness among divers: an analysis of 935 cases. Military Medicine 1964:314-334.

Moon RE: Treatment of gas bubble disease. Problems in Respiratory Care 1991;4(2):232-252.

Moon RE, Sheffield PJ: Guidelines for treatment of decompression illness. Aviation, Space, and Environmental Medicine 1997;68(3):234-243.

GAZ EMBOLİSİ ve HBOT

Waite CL, Mazzone WF, Greenwood, ME, et al: Cerebral air embolism, I. Basic studies. Submarine Medical Research Laboratory, U.S. Naval Submarine Medical Center Report No. 493:1-14.

Moon RE: Gas embolism. Handbook on Hyperbaric Medicine, Eds. Oriani G, Marroni A, Wattel F. Springer, Italy 1966:229-248.

Helps SC, Gorman DF: Air embolism of the brain in rabbits pretreated with mechlorethamine. Stroke 1991;22:351-354.

Reasoner DK, Dexter F, Hindman BJ, et al: Somastosensory evoked potentials correlate with neurological outcome in rabbits undergoing cerebral air embolism. Stroke 1996;27(10):1859-1864.

Kol S, Ammar R, Weisz G, et al: Hyperbaric oxygenation for arterial air embolism during cardiopulmonary bypass. Ann Thorac Surg 1993;55:401-403.

Bitterman H, Melamed Y: Delayed hyperbaric treatment of cerebral air embolism. Isr J Med Sci 1993;29(1):22-26.

Leitch DR, Greenbaum LJ, Hallenbeck: Cerebral arterial air embolism: II. Effect of pressure and time on cortical evoked potential recovery. Undersea Biomed Res 1984;11(3):237-248.

Leitch DR, Greenbaum, LJ, Hallenbeck: Cerebral arterial air embolism: IV. Failure to recover with treatment, and secondary deterioration. Undersea Biomed Res 1984;11(3):265-274.

McDermott JJ, Dutka AJ, Koller WA, et al: Effects of an increased P02 during recompression therapy for the treatment of experimental cerebral arterial gas embolism. Undersea Biomed Res 1992;19(6):403-413.

Kearns PJ, Haulk AA, McDonald TW: Homonymous hemianopia due to cerebral air embolism from central venous catheters. The Western Journal of Medicine Case Reports 1984;140(4):615-617.

GAZLI GANGREN ve HBOT

Bakker DJ: Clostridial myonecrosis. In Problem Wounds, The Role of Oxygen, Eds. Davis JC and Hunt TK 1988:153-172, Elsevier Publishing Co., New York.

Van Unnik AJM: Inhibition of toxin production in Clostridium perfringens in vitro by hyperbaric oxygen. Antonie Van Leeuwenhoek 1965;31:181-186.

Kaye D: Effect of hyperbaric oxygen on Clostridia in vitro and in vivo. Proc Soc Exp Biol Med 1967;124:360-366.

Hart GB, Lamb RC, Strauss MB: Gas gangrene: I. A collective review. The Journal of Trauma 1983;23(11):991-1000.

Demello FJ, Haglin JJ, Hitchcock CR: Comparative study of experimental Clostridium perfringens infection in dogs treated with antibiotics, surgery, and hyperbaric oxygen. Surgery 1973;73(6):936-941.

Hirn M: Hyperbaric oxygen in the treatment of gas gangrene and perineal necrotizing fasciitis. Eur J Surg 1993;(570):1-36.

Hirn M, Niinikoski J, Lehtonen OP: Effect of hyperbaric oxygen and surgery on experimental gas gangrene. Eur Surg Res 1992;24:356-362.

AKUT TRAVMATİK İSKEMİLER ve HBOT

Bouachour MD, Cronier P, Gouello JP, ET AL.: Hyperbaric oxygen therapy in the management of crush injuries: A randomized double-blind placebo-controlled clinical trial. The Journal of Trauma: Injury, Infection, and Critical Care 1996; 41(2): 333-339

Strauss MB, Hart GB.: Crush injury and the role of hyperbaric oxygen. Topics in Emergency Medicine 1984; 6: 9-24

Lemperle B: Hyperbaric oxygen therapy for treatment of crush injury and acute traumatic peripheral ischemia. Health Technology Assessment Report 1983, DHHS Publ. No. 84-3372:171-182

Nylander G, Otamiri T, Lewis DH, ET AL.: Lipid peroxidation products in postischemic skeletal muscle and after treatment with hyperbaric oxygen. Scandinavian Journal of Plastic Reconstructive Surgery 1989; 23: 97-103

Skyhar MJ, Hargens AR, Strauss MB, ET AL.: Hyperbaric oxygen reduces edema and necrosis of skeletal muscle in compartment syndromes associated with hemorrhagic hypotension. Journal of Bone and Joint Surgery 1986; 68A: 1218-1224

Nylander G. Lewis D. Nordstrom H, ET AL.: Reduction of postischemic edema with hyperbaric oxygen. Plastic and reconstructive surgery 1985; 76(4): 596-601

Thom SR, Mendiguren I, Hardy K, ET AL.: Inhibition of human neutrophil B2-integrin-dependent adherence by hyperbaric o2. AM J Physiol 1997; 272 (Cell Physiol. 41): C 770-C777

Strauss MB, Hargens AR, Gershuni DH, ET AL.: Reduction of skeletal muscle necrosis using intermittent hyperbaric oxygen in a model compartment syndrome. The Journal of Bone and Joint Surgery 1983; 65-A: 656-662

Zamboni WA, Roth AC, Russell RC, ET AL.: Morphologic analysis of the microcirculation during reperfusion of ischemic skeletal muscle and the effect of hyperbaric oxygen. Plastic and Reconstructive Surgery 1993; 91(6): 1110-1123

Nylander G, Nordstrom H, Lewis D, ET AL. Metabolic effects of hyperbaric oxygen in postischemic muscle. Plastic and Reconstructive Surgery 1987; 79(1): 91-97

Radonic V, Baric D, Giunio L, ET AL.: War injuries of the femoral artery and vein: A report on 67 cases. Cardiovascular Surgery 1998; 5 (6): 641-647

Shupak A, Gozal D, Melaned AY, ET AL. Hyperbaric oxygenation in acute peripheral posttraumatic ischemia. Journal of Hyperbaric Medicine 1987; 2 (1): 7-14

PROGRESSİF NEKROTİZAN ENFEKSİYONLAR ve HBOT

Green RJ, Dafoe DC, Raffin TA: Necrotizing fasciitis. Chest 1996;110(1)219-229.

Knighton DR, Halliday B, Hunt TK: Oxygen as an antibiotic: the effect of inspired oxygen on infection. Arch Surg 1984;119:199-204.

Knighton DR, Halliday B, Hunt TK: Oxygen as an antibiotic: a comparison of the effects of inspired oxygen concentration and antibiotic administration on in vivo bacterial clearance. Arch Surg 1986;121:191-195.

Mader JT, Guckian JC, Glass DL, et al: Therapy with hyperbaric oxygen for experimental osteomyelitis due to staphylococcus aureus in rabbits. The Journal of Infectious Diseases 1978;138(3):312-318.

Bakker DJ: Pure and mixed aerobic and anaerobic soft tissue infections. Hyperbaric Oxygen Review 1985;6(2):65-96.

Hirn M: Hyperbaric oxygen in the treatment of gas gangrene and perineal necrotizing fasciitis. Eur J Surg 1993;(570):1-36.

Riseman JA, Zamboni WA, Curtis A, et al: Hyperbaric oxygen therapy for necrotizing fasciitis reduces mortality and the need for debridements. Surgery 1990;108:847-850.

Gozal D, Ziser A, Shupak A, et al: Necrotizing fasciitis. Arch Surg 1986;121:233-235.

Pizzorno R, Bonini F, Donelli A, et al: Hyperbaric oxygen therapy in the treatment of Fournier’s disease in 11 male patients. The Journal of Urology 1997;158:837-840.

Hollabaugh RS, Dmochowski RR, Hickerson EL, et al: Fournier’s gangrene: therapeutic impact of hyperbaric oxygen. Plast. Reconstr. Surg. 1998;101(1):94-100.

McHenry CR, Piotrowski JJ, Petrinic D, et al: Determinants of mortality for necrotizing soft-tissue infections. Ann. Surg. 1995;221(5):558-565.

RİSKLİ DERİ GREFTLERİ ve HBOT

Sheffield PJ: Tissue oxygen measurements with respect to soft-tissue wound healing with normobaric and hyperbaric oxygen. HBO Review 1985;6(1):18-43.

Padberg FT, Back TL, Thompson PN, et al: Transcutaneous oxygen (TcP02) estimates probability of healing in the ischemic extremity. J Surg Res 1996;60(2):365-369.

Bunt TJ, Holloway GA: TcP02 as an accurate predictor of therapy in limb salvage. Ann Vasc Surg 1996;10(3):224-227.

LaVan FB, Hunt TK: Oxygen and wound healing. Clinics in Plast Surg 1990;17(3):463-472.

Clarke D: An evidence-based approach to hyperbaric wound healing. Blood Gas News 1998;7(2):14-20.

Tompach PC, Lew D, Stoll JL: Cell response to hyperbaric oxygen treatment. Int J Oral Maxillofac Surg 1997;26:82-86.

Hehenberger K, Brismar K, Lind F, et al: Dose-dependent hyperbaric oxygen stimulation of human fibroblast proliferation. Wound Rep Reg 1997;5(2):147-150.

Siddiqui A, Davidson JD, Mustoe TA: Ischemic tissue oxygen capacitance after hyperbaric oxygen therapy: A new physiologic concept. Plast Reconstr Surg 1997;99(1):148-155.

Gibson JJ, Hunt TK: Hyperbaric oxygen potentiates wound healing. Diving and Hyperbaric Medicine Proc. 23rd EUBS Congress, Bled. Slovenia 1997:153-160.

Boykin JV: Hyperbaric oxygen therapy: A physiological approach to selected problem wound healing. Wounds 1996;8(6):183-198.

Hammarlund C, Sundberg T: Hyperbaric oxygen reduced size of chronic leg ulcers: A randomized double-blind study. Pjlast Reconstr Surg 1994;93(4):829-833.

Baroni G, Porro T, Faglia E, et al: Hyperbaric oxygen in diabetic gangrene treatment. Diabetes Care 1987;10(1):81-86.

Oriani G, Michael M. Meazza D, et al: Diabetic foot and hyperbaric oxygen therapy: A ten-year experience. J Hyperbaric Med 1992;7(4):213-221.

Faglia E, Favales F, Aldeghi A, et al: Adjunctive systemic hyperbaric oxygen therapy in treatment of severe prevalently ischemic diabetic foot ulcer. Diabetes Care 1996;19(12):1338-1343.

Wheen L: The effectiveness and cost of oxygen therapy for diabetic foot wounds. SPUMS Journal 1994;24(4):182-190.

Bowersox JC, Strauss MB, Hart GB: Hyperbaric oxygen treatment in the management of threatened skin flaps and grafts. Handout: VIII International Congress on HBO, Long Beach, California 1984:149-152.

Perrins, DJF: Influence of hyperbaric oxygen on the survival of split skin grafts. The Lancet 1967:868-871.

Zamboni WA, Roth AC, Russell RC, et al: The effect of acute hyperbaric oxygen therapy on axial pattern skin flap survival when administered during and after total ischemia. J Reconst Microsurg 1989;5(4):343-347.

Kaelin CM, Im MJ, Myers RA, et al: The effects of hyperbaric oxygen on free flaps in rats. Arch Surg 1990;125:607-609.

Stevens DM, Weiss DD, Koller WA, et al: Survival of normothermic microvascular flaps after prolonged secondary ischemia: Effects of hyperbaric oxygen. Otolaryngol Head Neck Surg 1996;115(4):360-364.

Ciaravino ME, Friedell ML, Kammerlocher TC: Is hyperbaric oxygen a useful adjunct in the management of problem lower extremity wounds? Ann Vasc Surg 1996;10(6):558-562.

MANDİBULAR OSTEORADYONEKROZ ve HBOT

Myers RAM, Marx RE: Use of hyperbaric oxygen in postradiation head and neck surgery. NCI Monogr 1990; 9: 151-157

Marx RE: Osteoradionecrosis: A new concept of its pathophysiology. J Oral Maxillofac Surg 1983; 41: 283-288

Marx RE: A new concept in treatment of osteoradionecrosis. J Oral Maxillofac Surg 1983; 41:351-357

Marx RE, Johnson RP, Kline SN: Prevention of osteoradionecrosis: A randomized prospective clinical trial of hyperbaric oxygen versus penicillin. JADA 1985; 111: 49-54.

Marx RE, Ehler WJ, Tayapongsak P, et al. Relationship of oxygen dose to angiogenesis induction in irradiated tissue. The American Journal of Surgery. 1990; 160: 519-524

Marx RE, Kindwall EP: Radiation injury to tissue. Hyperbaric Medicine Practice 1995; 23: 447-503

Granstrom G, Devge C, Tjellstrom: Laser doppler flowmetry for the intraosseous blood flow measurement after irradiation, bone grafting and hyperbaric oxygen treatment. Proceedings of the XIXth annual meeting of EUBS 1993, Trondheim Norway.

Granstrom G, Bergstrom K, Tjellstrom A, et al: A detailed analysis of titanium implants lost in irradiated tissues. The International Journal of Oral and Maxillofacial Implants 1994; 9: 653-662

Granstrom G: Osseointegration in the irradiated patient. Osseointegration in Craniofacial Reconstruction; Eds. P-I Branemark & D. Tolman, Quintessence Publ. 1998:95-108

Mealey BL, Semba SE, Hallmon WW: The head and neck radiotherapy patient: part 2- management of oral complications. Compend. Contin. Educ. Dent. 1994; 15 (4): 442-485

Mckenzie MR, Wong FLW, Epstein JB, et al: Hyperbaric oxygen and postradiation osteonecrosis of the mandible. Oral Oncology, European Journal of Cancer. 1993; 29B(3): 201-207

Epstein H, Van Der Meij E, Mckensie M, et al: Hyperbaric oxygen therapy: Letter to the editor. Oral Surgery Oral Medicine Oral Pathology 1996;81(3):265-266.

Dempsey J, Haynes N, Smith T, et al. Cost effectiveness analysis of hyper-baric therapy in osteoradionecrosis. Can. J. Plast. Surg. 1997; 5(4): 221-229

YUMUŞAK DOKU RADYONEKROZU ve HBOT

Kindwall EP: Hyperbaric oxygen’s effect on radiation necrosis. Clinics in Plastic Surgery 1993;20(3):473-483.

Neovius EB, Lind MG, Lind FG: Hyperbaric oxygen therapy for wound complications after surgery in the irradiated head and neck: a review of the literature and a report of 15 consecutive patients. Head & Neck 1997;19:315-322.

Feldmeier JJ, Heimbach RD, Davolt DA, et al.: Hyperbaric oxygen as an adjunctive treatment for severe laryngeal necrosis: a report of nine consecutive cases. Undersea & Hyperbaric Med 1993;20(4):329-335.

Samuels L, Granick MS, Ramasastry S, et al: Reconstruction of radiation-induced chest wall lesions. Ann Plast Surg 1993;31(5):399-405.

Feldmeier JJ, Heimbach RD, Davolt DA, et al: Hyperbaric oxygen as an adjunctive treatment for delayed radiation injury of the chest wall: a retrospective review of twenty-three cases. Undersea & Hyper Med 1995;22(4):383-393.

Bevers RFM, Bakker DJ, Kurth KH: Hyperbaric oxygen treatment for haemorrhagic radiation cystitis. The Lancet 1995;346:803-805.

Rijkmans, BG, Bakker DJ, Dabhoiwala NF, et al: Successful treatment of radiation cystitis with hyperbaric oxygen. Eur Urol 1989;16:354-356.

Lee HC, Liu CS, Chiao C, et al: Hyperbaric oxygen therapy in hemorrhagic radiation cystitis: a report of 20 cases. Undersea Hyperbaric Med 1994;21(3):321-327.

Williams JA, Clarke D, Dennis WA, et al: The treatment of pelvic soft tissue radiation necrosis with hyperbaric oxygen. Am J Obstet Gynecol 1992; 167(2): 412-416.

Feldmeier JJ, Heimbach RD, Davolt DA, et al: Hyperbaric oxygen an adjunctive treatment for delayed radiation injuries of the abdomen and pelvis. Undersea Hyperbaric Med 1996;23(4):205-213.

Fine BA, Hempling RE, Piver MS, et al: Severe radiation morbidity in carcinoma of the cervix: impact of pretherapy surgical staging and previous surgery. Int. J. Radiation Oncology Biol. Phys. 1995;31(4):717-723.

Reedy MB, Capen CV, Baker DP, et al: Hyperbaric oxygen therapy following radical vulvectomy: an adjunctive therapy to improve wound healing. Gynecologic Oncology 1994;53:13-16.

CYANİD ZEHİRLENMESİ ve HBOT

Hall AH, Rumack BH: Clinical toxicology of cyanide. Ann Emerg Med 1986;15:1067-1074.

Gonzales J, Sabatini S: Cyanide poisoning: pathophysiology and current approaches to therapy. The Internat J Artificial Organs 1989;12(6):347-355.

Cope C: The importance of oxygen in the treatment of cyanide poisoning. JAMA 1961;175(12):109-112.

Way JL, Gibbon SL, Sheehy M: Effect of oxygen on cyanide intoxication. I. Prophylactic protection. The J Pharm and Experimental Therapeutics 1966;153(2):381-385.

Takano T, Miyazaki Y, Nashimoto I, et al: Effect of hyperbaric oxygen on cyanide intoxication: in situ changes in intracellular oxidation reduction. Undersea Biomed Res 1980;7(3):191-197.

Davis FM, Ewer T: Acute cyanide poisoning: case report of the use of hyperbaric oxygen. J Hyper Med 1988;3(2):103-106.

Sheehy M, Way JL: Effect of oxygen on cyanide intoxication. III. Mithridate. J Pharmacol Exp Therap 1968;161(1):163-168.

AKTİNOMİÇES ve HBO

Mader JT, Wilson KJ: Actinomycosis: a review and the utilization of hyperbaric oxygen. HBO Review 1981;2(3):177-188.

Manheim SD, Voleti C, Ludwig A, et al: Hyperbaric oxygen in the treatment of actinomycosis. JAMA 1969;210(3):552-553.

Shauly Y, Nachum Z,Gdal-On M, et al: Adjunctive hyperbaric oxygen therapy for actinomycotic lacrimal canaliculitis. Graefe’s Arch Clin Exp Ophthalmol 1993;231:429-431.

Anon.: Assessment of hyperbaric oxygen for treatment of actinomycosis. Health Technology Assessment Reports 1983. DHHS Publication No. (PHS) 84-3372:97-107.

Bu Yazıyı Paylaşın