Menu

Fazıl say kimdir, hayatı eserleri çalışmaları

Fazıl say kimdir, biyografi

Üç yaşındayken obuacı Ali Kemal Kaya ile ritmik jimnastik ve işitme alıştırmalarına başlayan Fazıl Say, bir yıl sonra Mithat Fenmen’den aldığı piyano dersleriyle sevgiyi de içeren bir öğrenim sürecine girmiştir. Fenmen’le sekiz yıl süren bu dönem, piyano, solfej ve teorinin yanı sıra, besteciliğe özendirme çalışmalarını ve konser podyumlarına ısındırma amaçlı küçük dinletileri kapsar.

Mithat Fenmen’in 1982 yılında vefat etmesi üzerine Ankara Devlet Konservatuarı’na giren Fazıl Say, ‘Özel Statü’ olarak nitelenen hızlandırılmış yoğun eğitim çerçevesinde Kamuran Gündemir ile piyano, İlhan Baran ile kompozisyon çalışmıştır. Gündemir, yorum kavrayışı gerektiren yapıtlar üzerinde üst düzey bir değerlendirme ortamı yaratarak öğrencisini yetiştirmiş, İlhan Baran ise ona kompozisyon eğitiminin temeli olan teknik donanımları kazandırmıştır. Donanımların başlıcaları armoni, kontrpuan, form bilgisi, analiz, enstrümantasyon, orkestrasyon, antik modlar, Türm Müziği makamsal ve ritmik sistemleri, caz armonisi ve stil araştırmalarıdır. İlhan Baran, ayrıca çağdaş müzik stilleri çalışması için Ertuğrul Oğuz Fırat’dan yararlanılmasını istemiş ve Fazıl Say, üç yıl Fırat’dan ders almıştır.

1987 yılında konservatuarı bitiren genç piyanist, Almanya’nın DAAD bursuyla bu ülkeye gitmiş, Düsseldorf Müzik Yüksek Okulu’nda ABD’li piyanist David Levine’in öğrencisi olmuştur. Dünyanın önde gelen Schubert yorumcularından olan Levine, “Yaratıcı Yorumculuk” açısından örnek bir piyanisttir. Fazıl Say, piyanist kimliğiyle onu örnek almıştır.

1991 yılında ‘Konser Piyanisti’ diplomasını alan besteci, Berlin’e yerleşerek profesyonel müzik yaşamına atılmıştır. Uluslararası ilk başarısı, Avrupa Birliği’nin düzenlediği Avrupa Piyano Yarışması’nda kazandığı ödüldür (1991). Aynı yıl Berlin Senfoni Orkestrası’nın kendisine sipariş ettiği konçerto, bu orkestranın eşliğinde kemancı Götz Bernau ve bestecinin solistliğinde dünya prömiyeri olarak seslendirilmiştir. Fazıl Say’ın 1991 – 1995 yılları arasında Almanya’da verdiği konser ve resitaller üzerine basında yayınlanan yazılar, bir kitap oluşturacak sayıdadır.

1994 yılı, piyanist ve bestecimizin kariyerinde dönüm noktasıdır: Genç konser artistleri Avrupa Yarışması’nda birinci olduktan sonra, New York’da yapılan kıtalararası yarışmada dünya birinciliğini almış; Radio France Beracasa Vakfı, Paul A. Fish Vakfı, Boston Metamorphos Orkestrası, M. Clairmont Vakfı gibi kuruluşların ödülleriyle onurlandırılması, kariyerini New York’da sürdürmesini sağlamıştır.

1995 yılından günümüze uzanan süreç içinde tırmanışını sürdüren Fazıl Say, Fransa ağırlıkta olmak üzere Avrupa ülkelerinde ve beş kıtada etkinliklerini sürdürmekte, günümüzün önde gelen şef ve orkestralarının eşliğinde konserler vermekte, ünlü salonlarda resitaller sunmaktadır.

Besteciliği üzerine öncelikle söylenmesi gereken, yazdığı piyano yapıtlarını daha sonra orkestra yapıtlarına dönüştürmesidir. Bu nedenle konçertolarının sayısı giderek artmaktadır.

2007 yıllarının sonunda yabancı bir gazeteye verdiği demeçlerle gündeme gelmiştir. Say, AKP iktidarını açıkça eleştirmiş, Cumhuriyet’in temel niteliklerinin tehlikede olduğunu, bundan endişe duyduğunu söylemiştir. Say ayrıca müzik eğitiminin Milli Eğitim Bakanlığı tarafından önemsenmediğine vurgu yapmıştır.[1]

2007 yılı sonunda ayrıca bir ödül kazanmıştır.

Kaynak: wikipedi

Fazıl say Besteleri 
1. ‘Prelüdler’, flüt ve piyano için, 1985; ilk seslendirme: Mehmet Mesci ve F. Say, 1986.
2. ‘Süit’, piyano için, 1986.
3. ‘Siyah İlahiler’, keman ve piyano için, 1987; ilk seslendirme, Götz Bernau ve Sayali Dadaş; Berlin’in 750. yılı kutlamaları dolayısıyla, 1987.
4. ‘Gitar Konçertosu’, 1987; bu yapıtı geri çekti, 1997’de gitar ve orkestra için yeni bir yapıt yazdı.
5. ‘İpekyolu’, piyano için, 1989; ilk seslendirme: RIAS Berlin Radyosu, canlı yayın: F. Say, 1989; sonradan konçertoya dönüştürüldü.
6. ‘Yansıtmalar’, keman, piyano ve orkestra için konçerto, 1991; ilk seslendirme: Eduard Maturet yönetimindeki Berlin Senfoni Orkestrası, solistler; Götz Bernau, F. Say, 1991.
7. ‘Nasreddin Hoca’nın dansları’ (sonradan “Türk Dansları” olarak adı değiştirilmiştir), piyano için, 1991.
8. ‘Antik Anadolu Modları Albümünden’, piyano için, 1991.
9. ‘Üç Masal’, oda orkestrası için: (12 yaylı, 6 üflemeli çalgı, arp, çelesta ve vurmalı çalgılar için), 1992.
10. ‘Liszt’in si minör sonatı orkestralaması”; büyük orkestra için, 1992.
11. ‘Altı Prelüd’ Debussy’nin 6 prelüdünün orkestralaması. 14 solo çalgıcı için: flüt, obua, klarnet, fagot, trompet, 2 vurmalı çalgı, piyano, gitar ve yaylılar dördülü, 1992; ilk seslendirme: besteci yönetimindeki Yeni Müzik Topluluğu, Köln, 1992.
12. ‘Paganini’nin temaları üzerine çeşitlemeler” (modern caz stilinde) piyano için, 1993.
13. ‘İpekyolu’, piyano konçertosu, 1994; ilk seslendirme: Scott Yoo yönetimindeki Boston Metamorphosen Orkestrası, solist: F.Say, 1995.
14. ‘Fantazi parçaları’, piyano için, 1993.
15. ‘Caz Fantazileri’, piyano için, 1994.
16. ‘Senfoni Konçertant’, piyano ve büyük orkestra için, 1993; ilk seslendirme: Gürer Aykal yönetimindeki Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası, solist: Fazıl Say, 1996; orkestra: 3 flüt, 3 obua, 3 klarnet, altosaksofon, 2 fagot, kontrafagot, 4 trompet, 3 trombon, tuba, 7 vurmalı çalgıcı için 27 vurmalı çalgı ve yaylılar için (14+12+12+8).
17. ‘Gitar ve Orkestra için’, (gitar konçertosunun yeniden yazılışı), 1996.
18. ‘İki Ballade’, oda orkestrası için; 1996 ilk seslendirme: Scott Yoo yönetimindeki Boston Metamorphosen Orkestrası, 1996.
19. ‘Oda Senfonisi’, oda orkestrası için, 1996; ilk seslendirme: Scott Yoo yönetimindeki Boston Metamorphosen Orkestrası, 1996.
20. ‘Kara Toprak’, piyano için, Aşık Veysel’in teması üzerine, 1997.
21. ‘Gülnihal’, piyano için, Hamamizade İsmail Dede Efendi’nin teması üzerine, 1997.
22. ‘Kadanslar’, Mozart’ın piyano konçertoları için kadanslar, 1987 – 1996.
23. ‘Nazım Oratoryosu’, piyano, solo ses, koro ve orkestra için, 2001.
24. ‘Metin Altıok için Ağıt’, piyano, solo ses, koro ve oda orkestrası için, 2002/2003.
25. ‘piyanno Konçertosu, No:3′, piyano ve orkestra için, 2001.

Fazıl say Kitapları 
1. ‘Uçak Notları’, Müzik Ansiklopedisi Yayınları, Kasım 1999.

Nota Defterleri
1. ‘Schwarze Hymnen for violin and piano’, Verlag für Musik-Enzyklopaedie, 1987.
2. ‘Nasreddin Hoca’nın Dansları (Piyano için)’, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 1990.
3. ‘Fantazi Parçaları (Piyano için)’, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 1993.
4. ‘Paganini Çeşitlemeleri (Piyano için)’, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 1995.
5. ‘Sonat (Keman ve Piyano için)’, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 1997.
6. ‘İpekyolu (Piyano Konçertosu)’, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 1998.

Fazıl say Albümleri (CD) 
1. ‘Wolfgang Amadeus Mozart’, Warner Music France
1. Piano Sonata K.333 in B flat major
2. Variations on ‘Ah, vous dirais-je, maman’ K.256
3. Piano Sonata K.330 in C major
4. Piano Sonata K.331 in A major ‘Alla Turca’.
2. ‘Fazıl Say’, Troppenote Recordings
1. Piano Concerto No.2 “Silk Road”
2. Chamber Symphony
3. Two Ballades
4. Four Dances of Nasreddin Hodja
5. Fantasy Pieces.
3. ‘George Gershwin’, Teldec Classics International
1. Rhapsody in Blue
2. Porgy and Bess arrangements…
4. ‘Igor Stravinsky’, Teldec Classics International
1. Le Sacre du Printemps.
5. ‘Johann Sebastian Bach’, Teldec Classics International
1. French Suite N.6 BWV 817 in E major
2. Italian Concerto BWV 971 in F major
3. Prelude and Fugue BWV 543 in A minor
4. Chaconne in D minor (F. Busoni)
5. Prelude and Fugue BWV 846 in C major.
6. ‘ Peter Ilyich Tchaikovsky’, Teldec Classics International
1. Piano Concerto No.1 in B flat minor
7. ‘Franz Liszt’,
1. Piano Sonata in B minor.
8. ‘Johann Sebastian Bach, Teldec Classics International
1. Italian Concerto BWV 971 in F major
2. French Suite N.6 BWV 817 in E major
3. Prelude and Fugue BWV 543 in A minor
9. ‘Wolfgang Amadeus Mozart’,
1. Piano Sonata K.331

Fazıl say aldığı Ödülleri 
* Avrupa Birligi Piyano Yarışması, 1991
* Genç Konser Solistleri Yarışması Avrupa Birinciliği, 1994
* Genç Konser Solistleri Yarışması Dünya Birinciliği, 1995
* Radio France/Beracasa Vakfi Ödülü, 1995
* Paul A. Fish Vakfı Ödülü, 1995
* Boston Metamorphosen Orkestrası Solist Ödülü, 1995
* Maurice Clairmont Vakfı Ödülü, 1995
* Telerama Ödülü, 1998, 2001
* RTL Televizyonu Ödülü, 1998
* Le Monde de la Musique Ödülü, 2000
* Diapason d’Or ( Altın Plak ) Ödülü, 2000
* Classica Ödülü, 2000
* Le Monde Ödülü, 2000
* Avusturya Radyo-TV Ödülü, 2001
* Deutsche Phono Akademie ECHO Ödülü, 2001

42 Yorum yapılmış
  1. Kaan Cevapla
  2. Anonim Cevapla

Yorum yapmayı unutmayın!

E-posta hesabınız yayınlanmayacak.