Coğrafya kitapları, Eskimoların Grönland’dan Labrador’a, Bering Denizine kadar uzanan kuzey topraklarında yaşayan, bu ortamın iklim şartlarına alışkın kimseler olduğunu belirtir. Büyük bir yüzölçümünü kaplayan bu çevrede sağlıklı bir nüfus sayımı yapılmasının güçlüğüne rağmen, Eskimolar’ın toplam nüfusunun 100.000′i bile bulmadığı bir gerçektir. Eskimo nüfusunun çoğunluğu Grönland’da ve Alaska’nın kuzey kesimlerinde yaşamaktadır. Geri kalanlar, çok geniş bir alana düşük bir nüfus oranıyla yayılmışlardır.

Eskimo kavminin aslıyla ilgili görüşler çeşitlidir. Bunların kızılderili soyundan geldiğini söyleyenler gibi, çok eskiden Asya’dan göç ettiklerini ileri sürenler de vardır. Yüz yapıları Moğol karakteristikleri taşırsa da, etnoloji (ırklar konusu uzmanları) bilginleri Eskimolar’ı kuzey kavimlerinden saymaktadırlar.

“Çiğ et yiyenler” anlamına gelen Eskimo adı kızılderililer tarafından verilmiştir. Grönland ve Labrador’da yaşıyan Eskimolar’da beyaz kan oranı daha fazladır. Çünkü beyazlarla daha yakın ilişkileri olmuştur. Eskimolar’ın fiziksel özellikleri, yüz hatlarının Moğolları andırması (elmacık kemikleri çıkık, alın dar,dudaklar etli, gözkapakları şiş ve dolayısıyla gözler kısık gibi), ayaklarının küçüklüğü, boylarının kısalığıdır.

Eskimolar,çevreyle ve iklim şartlarıyla belirli ölçüde uyum sağlayabilmekten öteye geçmemiş çok ilkel şartlar içinde yaşarlar. Giyimleri ve ayakkabıları hayvan derisindendir. Besinlerinin temelini balık ve fok eti teşkil eder. Kandillerinde fok yağı yakarak aydınlanırlar. Süt, taze et, sebze ve meyva onlar için bilinmeyen besin maddeleri arasında sayılabilir. Bir yerden bir yere gitmeleri,eşya taşımaları,o çevreye has köpekler tarafından çekilen kızaklarladır. Yaz aylarında deniz ve nehir kıyılarına göç ederler. Bu süre, hayvan derilerinden yapılmış çadırlarda yaşarlar.

Eskimolar’ın dili, Aleut dilleri gurubunun bir koludur. Konuşmaları genizdendir. Sözlükleri pek zengin sayılmaz. Eskimo dininde temel,her şeyi yöneten tabiat kuvvetleridir. Yasaklar, boş inançlar sayılmayacak kadar çoktur. Son zamanlarda, Eskimolar arasında Hristiyan dinini kabul edenlerin sayısı hayli artmıştır. Geri kalmış Eskimo topluluklarında “angakok” adı verilen bir cins şaman vardır. Angakok,eski Orta Asya Türk topluluklarındaki “şaman” karşılığı olup, doktorluktan büyücülüğe,hatta yönetime kadar her şeye karışır.

Eskimolar uysal ,barışçı ,dürüst ve neşeli insanlardır. Burunlarını birbirine sürterek selamlaşır,çocuklarını çok severler. Yiyecek ve barınak onların gözünde herkesin malıdır. Yaşlılarına karşı saygıları büyüktür. Konuk ağırlamaktan büyük zevk duyarlar. Bir Eskimo’nun konuğuna karşı sevgi, saygı ve iyi niyetlerini açığa vurmasında en büyük işaret, ona karısını sunmaktır.

Eskimo topluluklarında kadınlar ikinci plandadır.Çocuk bakımı, elbiselerin dikimi kadınların işidir. Eskimo kadınları , dikiş için Ren geyiğinin bel kemiğinin yan tarafından çıkarılan uzun, sivri uçlu ve sertleşmiş sinirleri iplik yerine kullanırlar. Çocukları, belirli bir yaşa kadar kadınların sırtındaki deri torbalar içinde taşınır.

Kulübeleri kardan yapılmış ve sonra sertleşmeye bırakılmıştır. Müziğe çok meraklı olan Eskimolar’ın kasabaları küçüktür. 200 evi geçen kasaba enderdir. Kavga, hırsızlık gibi şeyler Eskimo topluluklarında hiç görülmez.

Bu Yazıyı Paylaşın