Aşk kalplerde saklıdır
Bir masal gibi geçti çocukluÄŸum. Mutlu ve bir o kadar çabuk… OlabildiÄŸince neÅŸeli günler yakaladım o zamanlarda. ÇocukluÄŸumu doyasıya yaÅŸadım en güzel oyunlarla. Tatlı ve sevecendi her ÅŸey bana göre. Ailem ve arkadaÅŸlarım benim en güzel dünyamdı onlar. Bir gün bir aile daha yerleÅŸti bizim karşı binamıza. Daha da sevinmiÅŸtim yeni bir arkadaşım olacak diye. Çünkü duymuÅŸtum ki bir çocukları varmış onlarında. Gün oldu o da çıktı dışarıya. Biz oynarken yanımızdan geldi geçti dosdoÄŸru yoluna devam etti. Yüzü gülmüyordu. Oyunumuz bittikten sonra kızlarla sohbete daldık yine. Yeni gelen çocuk hakkında konuÅŸtuk çoÄŸunlukta. Her kız deÄŸiÅŸik bir ÅŸeyinden bahsediyor onun. Birisi kumral saçından, diÄŸeri koyu kahve gözlerinden… Ama kimse anlaşılan onunla konuÅŸmamış ki nasıl bir karaktere sahip olduÄŸunu söylemediler bile. Onları dikkatle dinledim ve eve gidince farkettim ki bu çocuÄŸu gerçekten çok merak ediyormuÅŸum. Onunla konuÅŸmak için ne yapmam gerekir diye düşündüm. NeÅŸeli ve bir o kadar sıcakkanlı biri olmama raÄŸmen yine de bir utangaçlık söz konusu oldu bir anda. Ä°lk önceleri buna bir anlam veremedim açıkcası. Bir kaç yıl gerekmiÅŸ bunun için…
Tags: acı, arkadaş, aşk, ayrılık, çocuk, gülümseme, hüzün, sevgili
Bu konuyu okuyanlar bunlarıda okudu
Umarım konuyu beğenmişsindir istersen bu sayfaya abone olarak yapılan yorumlardan ve yeniliklerden RSS Feed, ile haberdar olabilirsin. Anasayfa dön.
Henüz yorum yapılmadı ilk yorumu sen yap. bu yazı için
Yorumlardan haberdar olun Yorumlar Rss ve Geriizleme URL